Bir bataklığın içindeydim,
beni sen kurtardın inan buna
etrafım karanlık kimseyi görmüyordum
bir güneş gibi onumu aydınlatan sen
yolumu deÄŸiÅŸtirdin
su an gecenin 4:00 ü
ve ben hala seni düşünüyorum
su an sen yanımda olsan
ne kadar mutlu olurum bir bilsen
sanki dışarıda bir sur sesi var
ve bunu kimse duymuyor
kalbimden çıkan (aşkım)sesini kimse duymuyor
lanet olsun sensiz batan güneşe
lanet olsun sensiz geçen güne
bana ne kadar uzak olursan ol
mutlaka ama mutlaka bulacağım seni
alıntıdır ..
This entry was posted
on Cuma, Haziran 20th, 2008 at 20:00 and is filed under Åžiirler.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.